| door Mink
Kuijt
Bij sommige voetbalverenigingen moet je eerst voor de ballotage commissie verschijnen om lid te kunnen worden. Bij verenigingen als HBS, HVV en Quick had en heeft deze commissie een belangrijke stem in het wel of niet aan nemen van nieuwe spelers. Je moet door een aantal leden worden voorgedragen en er wordt gekeken of je in de verenigingscultuur past. In mijn actieve voetbalperiode vonden wij dat maar niks. Voetbal is een volksport en dan gaat het niet om afkomst en maatschappelijke achtergrond. Toch heb ik zelf ook een keer voor een ballotage commissie gestaan. Dat was bij de voetbalverenging SVV Scheveningen, echt waar, ik maak beslist geen geintje. Wel waren de uitgangspunten die werden gehanteerd van een andere orde dan bij de hierboven genoemde Haagse verenigingen. Wat was er aan de hand ? Het was volgens
mij 1968 of 69 dat bekent werd dat de voetbalvereneging SVV Scheveningen,
na vele jaren gezworven te hebben van complex naar complex een definitieve
landingsplaats zou krijgen op Houtrust. De verwachting van het bestuur
van Scheveningen was dat dit wel eens tot een flinke aanwas van nieuwe
leden zou kunnen leiden. Niet vreemd gedacht natuurlijk, zeker voor
de in Scheveningen woonachtige voetballers was Houtrust een ideale locatie.
Wonende in Duindorp was het op loopafstand te bereiken, dezelfde route
die we bij de thuiswedstrijden van Holland Sport ook maakte. Mooier
kon niet, toch ? Om te voorkomen dat er door de verwachte aanmeldingen
geen problemen zouden ontstaan van teveel elftallen in relatie tot het
aantal velden besloot het bestuur van Scheveningen een ballotage commissie
in te stellen. Ik was kort daarvoor met varen op de visserij gestopt
en begon langzaam maar zeker mijn oude voetbal hobby weer op te pakken.
Samen met een aantal andere Duindorpse jongens melden wij ons aan bij
SVV Scheveningen. We kregen te horen dat we ons op een dinsdagavond
om zeven uur moesten melden op het oude VUC terrein aan de Schenkweg.
Voetbal spullen mee nemen, werd er nog gezegd. Nou daar gingen we dan
met bus 23 van het Tesselseplein naar de Schenkweg. Daar aangekomen
bleken we niet de enige te zijn. Nadat we ons hadden omgekleed en we
als een bonte verzameling aspirant leden op het veld stonden werden
er hesjes uitgedeeld en gingen we een partijtje voetballen. Na afloop
van het partijtje werden er individuele oefeningen gedaan. We moesten
afwerken op de goal, corners nemen en nog een aantal andere oefeningen
uitvoeren. Toen we daar mee klaar waren konden we ons gaan douchen,
sommige kregen te horen dat ze weg konden gaan en tegen andere werd
gezegd dat ze zich moesten melden in de kantine. Samen met mijn broer
en nog een paar Duindorpse jongens kreeg ik het verzoek om me te melden
in de kantine. De rest kon gaan, tot groot verdriet van deze afvallers,
dat
is toch niet normaal, ik heb me niet aangemeld bij Holland Sport, het
lijkt wel een selectie voor het Nederlandse elftal
riepen ze teleurgesteld.
Ik kan me daar achteraf wel iets bij voorstellen maar eerlijk gezegd
had ik helemaal niet in de gaten dat het een test was waarbij je af
kon vallen. Dat realiseerde ik me pas later, misschien is dat mijn voordeel
geweest. Gelukkig is het met de afvallers toch nog goed gekomen, een
aantal melde zich bij SV 35 en hebben daar nog jaren met veel plezier
gespeeld. In de, oergezellige oude houten kantine bleven dus de overgebleven
kandidaten zitten en om de beurt werd er iemand in de bestuurskamer
binnen geroepen. Uiteindelijk was ik aan de beurt, nou het leek wel
of ik voor een parlementaire onderzoekscommissie verscheen, aan een
lange tafel met een groen laken zaten een aantal bestuursleden. Ik vond
het maar niks, wie was ik, waarom wilde ik bij Scheveningen voetballen
en ga zo maar door. Uiteindelijk vroeg de heer de Bruin, die toen voorzitter
was
ben jij familie van Kees Kuijt, die bij ons heeft gevoetbald
Ja,
dat is mijn broer, antwoordde ik met een ietwat benepen stemmetje. En
met de woorden,
Nou jij lijkt me een stuk rustiger, dus dat zit
wel goed, welkom bij de SVV Scheveningen , eindigde de heer de Bruin
het gesprek. Samen met mijn andere broer, die ook werd aangenomen hebben
we nog een jaar aan de Schenkkade gevoetbald. Daarna verkaste we naar
Houtrust.
|