|
Korsemes
1933.
Gien Korsbôm, gien feestverlichting,
gien Kors-dinee.
Allieneg 't schênsel van de peterolie-lamp verlichtte de-'ûskaemer.
Zacht snort te kachel.
Vaeder Mink en moeder Sofie praete mekander moed in:
"Warrem en gezelleg zelle we 't met te Korsemes wel 'ebbe; we gaene
met-te kindere lekker kuiere naer de-eendjiesvêver; 'n paer ommekantjies
om an de-eendjies te voere 'ebbe-me nog wel en de kindere doene me d'r
'n grôt plezier mee en 's-aeves lees 'k ze 'n ver'aeltje voor.
Twiede Korsdag is t'r 'n Korsviering van de Zundagschool, daer krêge
ze wel 'n kookje en wat snoop en somtije nog wel-d'r-is 'n appelesien.
Daer motte ze 't tan mar mee doen, 't is iet aars.
Overal is t'r arremoei en ellende, we magge iet klaege; d'r benne mense,
die 't veul en veul erreger 'ebbe, wij 'ebbe nog 'n volle buk en 'n
warreme kachel
.."
Zô zatte ze teuge mekander an te praete.
-- -- -- -- -- -- -- --
'T was 'n kouwe winter mè'-vaek 'n scharrepe ôstewind.
Effe nae Korsemes liep Mink op te 'Aeringkaede in Scheveninge.
't vroor nog ammaar dat 't kraekte en d'r was gien mens te zien op straet,
be'alleve ien man, die daer 'êl nerveus 'één en
weer liep.
Al gauw bleek wat t'r an de 'and was.
'n jacht'ond van de man was 't ês op'elôpe en onder 'n êsschots
verdwene
.
D'r was 'n dag tevore nog 'n schip deur 't kenael 'evaere.
Zonder z'n êge 'n ôgeblik te bedenke, dee Mink z'n overjas
ût, dook 't êskouwe waeter in en 'aelde de-'ond op 't drôge.
De-êgenaer wis iet 'oe te bedanke en zurregde d'r voor dat Mink
gauw thûs kwam, gaf-'m de raed vlug z'n bed in te krûpe
en belôfde nog ies van d'm te laete 'ore.
- - - - - - - - - - - - -
Nog gien uur laeter wier d'r 'ebeld en
.wier d'r 'n grôte
maa bezurregd, waer van alles in zat, wat mar an 'eerlek'ede te bedenke
was.
'n paer daege d'r nae kreeg Mink bezook van 'n daeme van 'de Dierebescherreming'.
Die vertelde-'m dat-t'r 'n girorekening voor d'm was 'eopend, waer dierevrinde
ût 'êl Nederland geld kozze storte.
'IJ wis iet wat tie 'oorde toe'-die bemork dat 't redde van 'n 'ond
krante-nieuws was 'eworre.
'n longontstekking 'iel Mink 'n paer daege in bed, mar al gauw was-tie
weer kerngezond, waernae die flink in 't zonnetje wier 'ezettet.
An 'em wier 'n medaille ût'erêkt, 'ij kreeg 'n envelop met
in'oud en in 'n
toespraek wier teves 'emeld, dat Mink ôk veule menseleves 'a'
'ered
..!
Ôk tat kwam allemael in de krant.
|
|
K
o r s f e e s t 1 9 3 4
De dag voor Korsemes wier d'r 'n prachtege Korsbôm bezurregd.
Effe laeter: dôze mè'-Korsslingers, balle, verscheiene
spulletjies om in de bôm te 'ange.
De post bracht staepels gelukwense voor de kommede feestdaege en 't
nieuwe jaer.
De ganse dag was 't 'n komme en gaen van leveranciers.
Maa-'s mè'-flesse wên en bôschoppe, prachtege kleere
voor 't 'êle gezin
..
't kole'ok wier tot te nok toe 'evuld en voor 't fernûs in de
keuke sting moeder Sofie 'eerlek'ede klaer te maeke voor de gaste, die
op êrste Korsdag wazze ût'enôdegd.
De gulle gaeve bleve binnestrôme en Mink en Sofie wisse iet aars
te doen as ôk mar voor Korsman te gaen speule.
Alle bure dêlde mee in de overvloed, die deuze Korstêd brocht
voor de moedege redder van 'n 'ond
..........!
De mense raekte iet ût'epraetet.
Zôveul luxe dinge, dà'-wazze ze-'iet geweun.
Op Korstaevend 'oofde de gerdêne iet dicht.
Op 'n schep kole 'oofde iet 'ekeke te worre.
De bure kozze meegeniete van de straelende verlichte bôm.
Ieder kreeg ies van de warremte en de lichies weerkaetste in veule blije
ôge.
"Wat 'n môie Korst, 't lik benae wel 'n sprookje", zeeje
de mense teuge mekander.
Voor 't gezin van de redder is dat sprookje tot in lengte van daege
z'n invloed blêve be'ouwe.
Arremoei, werrekelôs'êd, 't was voor goed voorbij.
Daer zurregde de kring van rikke dierevrinde voor.
D'r was an niks mêr gebrek.
Korsfeest 1934 was dus 'n onvergeteleke Korsemes.
- - - - - - - - - - - -- - - - -- -
Bôvestaend ver'ael is 'n waer ver'ael, dat in belangrikke
maete bepaelend is 'eweest voor mên vordere leve, want
..
't was mên vaeder, die onder die êsschotse dook om die jacht'ond
te redde.
De êgenaer van de jacht'ond was 'n belangrik persoon ( ût
te kringe van Prins 'Endrik).
Destêds lag ik nog in de wieg, mar veule van die toen ontstaene
vrienschappe met me-ouwers, 'ebbe ôk mên leve starrek bepaeld.
Ik ben, as 't waere, mede deur ze op'evoed en met sommegte - veule benne
inmiddels overleeje - 'eb 'k tot op' ede nog 'n 'êl fên
kontakt.
Nadruk verboden Immetje.
|