De
Zeearend redder in nood bij de landing van
Prins Willem van Oranje in 1963
door Mink Kuijt
In november 1963 was het 150 jaar geleden dat Prins Willem van Oranje, na de bezetting en onderdrukking van de Fransen weer terug keerde naar Nederland. Deze terugkeer vond plaats op het Scheveningse strand, waar nu de gedenknaald staat. Volgens veel Scheveningers is hij daar juist geland omdat tramlijn 11 daar het eindstation heeft en hij zo op de tram kon stappen naar Den Haag. De landing van de Prins is iedere 25 jaar aanleiding voor een groot feest in Scheveningen, zo worden zoveel mogelijk, de feiten nagespeeld. In 1963 werd dus 150 jaar onafhankelijkheid gevierd. Veel Scheveningers kunnen zich de viering van 1963 nog herinneren, tenslotte waren ze er zelf bij. Bijna was het grote toneelstuk niet doorgegaan,
 De Zeearend zorgde er uiteindelijk voor dat de landing toch doorging |
maar de Zeearend bracht redding. Wat was namelijk het geval. Het was de bedoeling dat de Prins in Hoek van Holland aan boord zou gaan van de torpedobootjager ,,Amsterdam''. Vandaar zou naar Scheveningen worden gevaren, waar voor de kust de Prins en zijn gevolg in sloepen zouden overstappen en naar de kust zouden roeien. Maar wat gebeurde er, het was potdik van de mist en de Prins en zijn gevolg, al vroeg afgereisd naar Hoek van Holland, kregen te horen dat er niet gevaren zou worden. De ,,Amsterdam'' of welk ander marine vaartuig dan ook kreeg geen toestemming uit te |
varen.De commandant was vergeten dit tijdig door te geven aan het organiserend comité. De landing hing aan een zijden draadje. Maar in de Scheveningse haven lag een mijnenveger van de marine, die uitkomst zou bieden, in sneltrein vaart vertrok de stoet weer naar Scheveningen. Daar aangekomen bleek echter dat het schip, wegens te laag water, de haven niet uit kon. Het werd nou echt wel problematisch. Meester de Bruin van de Visserijschool, die bezig was de leerlingen van de Zeevaartschool de laatste instructies te geven om de Prins en zijn gevolg met de roeisloep van de zeevaartschool van boord naar de wal zou roeien, stelde voor de Zeearend te gebruiken. Na ruggespraak met de heer van Bentveld, directeur van de visserijschool, werd schipper Taal van huis geroepen om de Zeearend vaarklaar te maken. Probleem was dat er geen leerlingen waren, tenslotte was het zaterdag en zie maar is een paar leerlingen te vinden die bekend waren met de Zeearend. Nou was ik toevallig een beetje vrijblijvend aan het scharrelen aan de haven. |
 Daar sta ik dan, links, in goed gezelschap |
Want daar was altijd wel wat te beleven en door de drukte van de voorbereiding
van de landing was het ontzettend rustig, geen Tripje die ons van de ouwe
loggers jaagde, dus we konden ons uitleven. Op een gegeven moment komt
er druk gebarend een of andere malloot in een raar pakje, roepend op ons
af. Bleek het meester Rog te zijn, die als bevelhebber van een van de
sloepen een rol speelde in de landing. Wist ik veel, ik herkende de goede
man echt niet dus ik ging gewoon door met waar ik mee bezig was. Maar
meester Rog gaf niet op en kwam in zijn auto achter ons aan. Nou had meester
Rog en meester de Bruin in die tijd een Skoda. Wij, leerlingen, konden
die auto wel dromen, als we aan het spijbelen waren reden ze vaak langs
de haven om ons te zoeken, alleen al aan het geluid hoorde we dat ze er
aan kwamen. Toen hij in zijn auto ons achter na kwam had ik pas in de
gaten dat hij het was. Of we onmiddellijk in wilde stappen om te helpen
de Zeearend vaar klaar te maken. Ach laat ik me ook eens van mijn goede
kant zien dacht ik. Het is de enigste keer geweest dat ik zonder straf
te krijgen in de mij vertrouwde Skoda plaatsnam.
 De sloep langszij de Zeearend, bemand met roeiers van de Zeevaartschool |
In rap tempo werd de Zeearend klaar gemaakt en vertrokken we met
een bont gezelschap naar buiten. De tijd begon te dringen voor de
Prins en zijn gevolg die inmiddels aardig duf geworden waren van
alle emotionele gebeurtenissen. Nog maar net buiten gekomen bood
het gezelschap schipper Taal een fles wodka aan. Schipper Taal beloofde
dat hij de inhoud
|
Nadat het gevolg in de sloepen had plaatsgenomen roeide men naar het strand van de boulevard waar uiteindelijk het spel kon beginnen. Wij vertrokken weer naar de haven, . uiteindelijk heeft de Zeearend dus toen de landing van de Prins in 1963 geredOndanks dat ik nou niet bepaald de naam had van een model leerling, heb ik, een kleine maar toch een niet onbelangrijke, bijdrage gehad aan het slagen van de landing. Aan boord van de Zeearend werd gedurende het wegvaren van de sloepen ook gefilmd, door he toenmalig jeugdprogramma de ,, Verrekijker ''. |
 Meester de Bruin in zijn ,,pakkie'' en..met lang haar!! |
Met gevulde koeken werden we weggelokt om ons maar niet in beeld te
laten verschijnen. Tenslotte waren wij niet verkleed dus dat zou een raar
beeld geven op de televisie..
 Of het door de wodka kwam weet ik niet aar het was nog een hele toer de Prins aan boord van de sloep te krijgen |
Naast de problemen om de Prins en zijn gevolg op
zee te krijgen deed zich tijdens de landing nog een ander voorval
voor die typerend is voor de Scheveningers. De regie had alles
perfect voorbereid. Voordat de Prins zou gaan landen kwam er langs
de verzamelde menigte een groepvluchtende Franse soldaten voorbij.
Op een bepaald moment, zo was afgesproken, zou het publiek in
actie komen door de vluchtende soldaten uit te jouwen.
|
 De Prins met zijn gevolg op weg naar het Scheveningse strand |
 Riemen op, een veel gehoorde kreet voor de leerlingen van de visserij en zeevaartschool |