Zô mar 'n preitje.

'Oblokke
Somtije vin 'k me-êge toch ôk iet zô snugger.
Zatte ze onder mekander 'n mop te vertelle.
Die ging zô: " Kees vroog an Piet " Wul je 'n beetje?"
Piet zee: " Non jae, om je-iet te ontgrieve..... 'n 'allefje dan" en……'ij rêkte z'n oblok an...!
Allemael lache, be'alleve ik.
'k snapte 'm iet.
Mar ze leeje 't me ût.
Piet dee êrst 'êl beschêje van : non jae 'n 'allefje dan, mar onder de-'and gaf-tie z'n oblok as drinknap.
Jae, toe'-begreep 'k 't.
"Wat 'n slokop", zee 'k.
Scheveninge' zonder oblokke, dà'- bestaet iet.
Netuurlek lôp 'iet alleman d'r mee, dat 'oof ôk 'iet.
Wat -'k, as kind, leuk von?.
As te jonges, in de winter, van die snauwklompe onder d'r oblokke 'aa'ne.
Dan liepe ze naest mekander, wie 't 't langste vol 'iel.
Denk t'r an dat 't 'iet meeviel.
In 'Olland zegge ze klompe teuge oblokke.
Denk maer an 't liedje " Simpe, sampe, sompe, 'Annes lôpt op klompe", of "Me vaeders klomp is 'n scheepje".
Op Scheveninge benne en blêve 't oblokke.
Dà'- mot toch 'n oorsprong 'ebbe?
Ik ben d'r 's naer op zook 'egaen.
In 'n oud book 'eb 'k 't 'evonne.
De geschiedenis van de -'oute schoen, want tat is 't ûtêndelek.
'n blok peppel'out of 'n aar soort 'out wier ût'e'old tot 't medel van 'n voet t'r in kwam.
't was 't goeiekôpste soort schoeisel en ze 'iette…..'olleblokskes!
Daer gaet al ies daege, want 't benne 'olle blokke 'out.
Non is tat 'olleblokskes op z'n Schevenings 'iet zô rap ût te spreke, vooral dat blokskes was 'n strûkelblok…!
Non denk 'k bij me-'êge, dat 't zô is 'egaen datte de blokskes langzaem mar zeker blokke benne 'worre, mar dat 'n vrouw of 'n man op 'n goeie dag 'ezêd motte 'ebbe: "Kom, 'k gae me-'oblokke wit schure, of groen vurreve ( ken ôk), mar ien mot t'r 'eweest weze, die van dat "olle" enkelt en allien de "O" êt 'ebrukt.
'n moeielek ût te spreke woord was non makkelek 'emaekt.
En wier zô meschien z'n bê-naem: ….de-'oblok…..?
Wie zel 't zegge.
De bê-naem 'oblokkegezicht bestaet ôk, mar dà'-zel wel 'n aa're oorsprong 'ebbe, nietan?
Nadruk verboden Immetje