|
Vrooger 'a' de Zaeterdagmiddag bij ons wel-d'r-is ies weg van 'n seremonie.
'K zel 't jûllie gauw ût te dooke doen.
Me-vaeder ging z'n êge dan zô 'ezêd knap ankleeje.
Me moeder lee 'n schôn boezeroen op taefel, môi 'estreke,
zij-je sokke mè'-sokke-op'ouwers, z'n bretèls en 'n stropdas.
Dan kwam d'r ût te linnekast 'n êl môi dôsje,
't leek net zullever met allemael blommetjies t'r op en daer ût
kwam 'n gouwe dasspeld ( 'n urrefstik van zên vaeder) en mansjetknôpe.
'n Lêre dôs kwam ôk ût te kast en daer zatte witte
zà'-dooke in en ien daer van gong ôk op taefel; dan kwam
d'r 'n dôsje met 'n schûfdekseltje en as tat ôpe ging,
zag je 'n êleboel belêntjies en boordeknôpe.
Dan was t'r nog 'n beschilderd dôsje, d'r sting 'n landschop op
en ût dà'-dôsje kwam me vaeders gouwe zak'orlogie mè'-ketting
en an die ketting 'n olifantje van ivoor.
As leste: 'n lange kertonne dôs, beplakt met cretonne.
Daer lagge de, - met glansstêfsel 'estreke' - , boorde, zonder ien
kreukje; daer was me moeder grôs op.
Zô lag alles te pronk op te taefel en de dôsjies gonge weer
in de kast.
Me moeder 'ielep me vaeder mè'-z'n boordeknôpje en de belêntjies
in de punte van z'n boord te doen.
'IJ 'a' z'n môie pak an, stak 'n segaer op en ging 'n lôpje
maeke naer de Straet om 'ier en daer 'n preitje te maeke mè'-bekende.
Zô kwam 'k jaere 'eleeje ôk 'n bekende teuge in de Straet.
Ze 'iel me teuge en vroog 'oe 't mè'-me ging en zô raekte
we-an de praet.
Mar die vrouw 'a' ies raers over d'r, ze draaide ammaar alles om; 'iet
ût gemienig'êd, nien, van de zênewe, denk 'k.
Laen 'k zegge: d'r broer is d'ouste en dan zêt ze:
"Onze
Out is de wou'ste
.".
D'r man werrekt in de bouwvakke, mar dan zêt zij:
" Me
man werrekt in de vouwbakke
.".
Jae, soms 'è'-je moeite om je lache in te 'ouwe.
Onder 't klesse stong ze weer zô zênewachtig te doen.
'k 'oorde d'r mompele: " Jae, 'k mot nog naer de 'eemraedstraet,
'ietteugestaende".
Zô 'n paer kêr.
'k wier narrig en zee: " 'oor 's vrouw, as je nog wat mot 'aele,
dan mò'-je gaen.
Jij 'èt mên staende 'e'ouwe".
"Och Immie", zee ze, " doe iet zô lêlek teuge
me, 't slaet iet op jouw, mar 'k mot voor me man bij de wasvrouw 'n paer
slappe boorde 'aele, 'ij ken
.. iet teuge staende
."
Zie je non, die vrouw draait alles om
; nien, wacht
toch iet.
Je zou kenne denke dat 'n zin mot beginne met "ietteugestaende ik
van plan was
..en zô vorders
..", mar zij 'a'
non gelik, zij êndigde non met : " iet
teuge
staende
"
't is non wel 'êl wat makkeleker 'è,
.. met al die poloshirtjes,
.iettan?
Nadruk verboden Immetje
|